همیشه اینگونه بوده است. کسی را که خیلی دوست داری زود از دست می دهی. پیش از آنکه خوب

نگاهش کنی ، مثل پرنده ای زیبابال می گیرد و دور می شود. فکر می کردی می توانی تا آخرین

روزی که زمین به دور خود می چرخد و خورشید از پشت کوهها سرک می کشد در کنارش باشی.

هنوز بعضی از حرفهایت را به او نگفته بودی ، هنوز لبخند های خود را به او نشان نداده بودی.

همیشه اینگونه بوده است کسی که از دیدنش سیر نشده ای زود از دنیای تو می رود وقتی به خودت

 می آیی که حتی ردی از او درخیابان نیست. فکر میکردی می توانی با او به همه ی باغها سر بزنی ، و

هنوز روزهای زیادی باید با او به تماشای موجها می رفتی هنوز ساعتهای صمیمانه ای باید با او اشک

می ریختی.

همیشه اینگونه بوده است وقتی دور و برت پر است از نیلوفر های پر پر ، خوابهای بی رویا ، و

 آینه های بی قاب ، وقتی از هر روزی بیشتر به او نیاز داری ناباورانه او را در کنارت نمی بینی.

فکر میکردی دست در دست او خنده کنان به آنسوی نرده های آسمان خواهی رفت و دامنت را از

بوسه و نور پر خواهی کرد. هنوز پیراهن خوشبختی را کاملا" بر تن نکرده بودی هنوز ترانه های

 عاشقی را تا آخر با او نخوانده بودی.

 همیشه اینگونه بوده است. او که می رود ، او که برای همیشه می رود آنقدر تنها می شوی که نام

روزها را فراموش میکنی از عقربه ها ی ساعت میگریزی و هیچ فرشته ای به خوابت نمی آید .

 احساس میکنی کلمات لال شده اند ، کفشها پاره شده اند ، دستها یخ کرده اند ، و پروانه ها

سوخته اند.

راستی اگر هنوز او نرفته است اگر هنوز باد همه ی شمعهایت را خاموش نکرده است قدر تک تک

نفسهایش را بدان و به فرشته ای که می خواهد او را از تو بگیرد بگو:

تو را به صدای گنجشکها و بوی خوش آرزوها سوگند میدهم او را از من مگیر.